
Вечар жаночай духоўнай паэзіі «Стихи, стихи, души услада»
- Details
- Створана 20.03.2026 14:55
Асаблівая вечарына «Стихи, стихи, души услада», прысвечаная духоўнай паэзіі і прыгажосці жаночай душы, адбылася 19 сакавіка ў абласной бібліятэцы.
Гэта сустрэча, прымеркаваная да Дня праваслаўнай кнігі, стала сапраўдным падарункам для ўсіх, хто шануе шчырасць пачуццяў, глыбіню думкі і гармонію слова.
Адкрыў вечар протаіерэй Ігар Машкей, клірык храма Дабравешчання Прасвятой Багародзіцы, які звярнуўся з прывітальным словам да гасцей і падкрэсліў важнасць духоўнага выбару ў жыцці кожнага чалавека.
У праграме прыняла ўдзел літаратурная эліта вобласці – таленавітыя паэты і пісьменнікі з Віцебскага абласнога аддзялення грамадскага аб'яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі». Заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь Тамара Краснова-Гусачэнка прадставіла свае новыя вершы, прасякнутыя глыбокім лірызмам і разважаннямі пра духоўны шлях жанчыны. У яе радках гучала вера ў зменлівую сілу кахання і спачуванні, у здольнасць жанчыны несці святло і гармонію ў свет.
Духоўная лірыка Алены Федзяевай стварыла непаўторную атмасферу сузіральнасці і духоўнай глыбіні.
На сустрэчы гледачам былі прадстаўлены новыя кнігі, прысвечаныя жыццю і духоўнаму подзвігу Еўфрасінні Полацкай. Аўтар Таццяна Харытонава не толькі пазнаёміла аўдыторыю са сваёй творчасцю, але і пранікнёна прачытала вершы, напоўненыя глыбокім духоўным сэнсам.
Сяргей Красаў парадаваў слухачоў сваімі байкамі, поўнымі мудрасці і тонкага гумару, якія прымушаюць задумацца пра вечныя ісціны, пра важнасць маральнага выбару і пра каштоўнасць чалавечых адносін.
Сваёй пяшчотнай і шчырай лірыкай падзяліўся Васіль Калтуноў. У яго вершах Вечная Жаноцкасць паўстала як увасабленне прыгажосці і гармоніі, як крыніца натхнення для творчасці і кахання.
Упрыгожаннем вечарыны сталі музычныя нумары ў выкананні народнага тэатра-студыі аўтарскай песні Цэнтра культуры «Віцебск». Перад гледачамі выступілі Валянціна Іванковіч, Міхаіл Фурс і Уладзімір Сапцын.
У гэты вечар усе ўдзельнікі пераканаліся, што паэзія існуе па-за часам і прасторай, звязвае пакаленні і аб'ядноўвае людзей, якія перажылі розныя эпохі, але адчуваюць аднолькава глыбока.


































